Wat begint met een kleine stap – een vraag, een gesprek, een beetje hulp – kan uitgroeien tot een grote verandering in iemands leven. Caroline Habing ziet dat elke dag gebeuren. Al 8 jaar is zij het vertrouwde gezicht van Taalpunt Emmen. Ze ziet van dichtbij wat het betekent als iemand weer grip krijgt op taal of digitale vaardigheden. “Het mooiste is als je ziet dat iemand weer durft. Als je je eigen post kunt lezen of zelf iets regelt, groeit je zelfvertrouwen enorm.”
Het Taalpunt bestaat inmiddels 10 jaar en is onderdeel van Emmen Telt Mee met Taal: een samenwerking van Facet, Drenthe College, Sedna, Pro Emmen en de Emco‑groep. Door die samenwerking is er hulp op veel plekken waar mensen al komen, zoals bij een huisarts, buurtwerker of werkgever. “Niet iedereen komt zelf naar ons toe. Veel mensen schamen zich. Dan is het fijn dat iemand anders het signaal oppikt en ze voorzichtig op weg helpt”, vertelt Caroline.
Zelf speelt ze daarin een belangrijke verbindende rol. “Mijn functie werd ooit omschreven als spin in het web. Dat klopt wel. Ik verbind vrijwilligers, deelnemers en partners met elkaar.”
Vrijwilligers zijn het hart van het Taalpunt. Ze begeleiden deelnemers, bieden een luisterend oor en zorgen voor een veilige sfeer waarin mensen durven leren. “Zonder vrijwilligers is er gewoon geen Taalpunt”, zegt Caroline enthousiast. “Zij maken het mogelijk dat mensen stappen durven zetten. Hun inzet zorgt voor zichtbare vooruitgang. Een deelnemer die voor het eerst zelf een formulier invult, een brief begrijpt of een gesprek durft te voeren… Dat zijn momenten die blijven hangen.”
Caroline vertelt trots over Dennis, die met begeleiding grote stappen zette: “Hij zat niet lekker in zijn vel en sliep slecht. Na een paar maanden ging het al veel beter. En nu helpt hij zelf anderen. Hij is een veelgevraagde taalambassadeur. Dat vind ik echt prachtig om te zien.”
Tegenwoordig is er steeds meer aandacht voor basisvaardigheden. Programma’s zoals dat van Frans Bauer en het NOS Journaal in Makkelijke Taal helpen om schaamte te doorbreken. “Hoe meer aandacht, hoe beter. Dan herkennen mensen zich en weten ze: ik sta er niet alleen voor”, legt Caroline uit. Ze vindt het mooi dat het onderwerp steeds zichtbaarder wordt.
In het jubileumjaar organiseert Taalpunt extra activiteiten om vrijwilligers te bedanken en het werk zichtbaar te maken. Voor de toekomst heeft Caroline een duidelijke wens. “Ik hoop dat mensen straks denken: het is helemaal niet erg als je moeite hebt met taal. En dat ze weten dat er hulp is.”
Ze glimlacht: “Het probleem verdwijnt misschien nooit helemaal. Maar elke persoon die we helpen, is winst. En samen maken we echt verschil.”